We hebben geen ijswater
om ons te verkoelen
Als we samen liggen
in een schets van houtskool
bevriest onze adem
Jij bent niet meer,
Ik zoek de lakens af
Als de nacht weer komt
zijn ook de woorden weg

het heuvellandschap
uit mos en zon geboren
nest zich in mijn schoot

veertjes, dons nog jong
kriebelen de ochtendzon
vleugels vliegen uit

hertjes kijken op
hun snuitjes glinsteren dauw
als het bos ontwaakt

trillen de halmen
om geur van nat gewassen
baart het leven nieuw